Vreemde bok in de bijt: Weihenstephaner Vitus

October 9, 2011 at 3:59 pm

Over de afkomst van bokbier is veel geschreven. Een van de theorieën is dat het bo(c)kbier afstamt van Einbeck, een beroemde bierstad in het middeleeuwse Nedersaksen (bron: wikipedia en Pint). Een Duits bockbier mag dus niet ontbreken bij het degusteren van verschillende bokbieren. De Weihenstephaner Vitus staat hoog aangeschreven. Voor de duidelijkheid: weizen is het Duitse woord voor tarwe.

Weihenstephaner Vitus (Weizen bock)

Licht amberkleurig troebel bier met weinig schuim. De weeïge tarwe geur van een typische “weizen” is aanwezig. Het is qua kleur, geur en smaak een vreemde eend in het traditionele* bokbier gamma. Ik ben zelf niet zo heel dol op de hefe of dunkel weizen bieren tenzij op een Duits terras met lekker weer. (Smaak)beleving is afhankelijk van de context. Dit is overduidelijk een Duits tarwebier en ik zit bepaald niet met lekker weer op een Duits terras. Het regent buiten, het is herfst. Kortom: niet mijn bier voor dit moment. Ondanks dat kan ik wel zeggen dat het een goed bier is. Aroma, de smaak: allemaal keurig in balans en in ruime mate aanwezig. Dus als je niet gecharmeerd bent van het traditionele* bokbier is dit wellicht een mooi alternatief.

* Traditioneel: Wat een bokbier is mag eenieder voor zichzelf bepalen. Veel brouwers nemen dan ook die vrijheid. Een minimum aan grondstoffen en een leuke naam is voldoende. Voor mij is een bokbier een donker vol bier met een zoete aanzet, een licht bittere afdronk en in de overloop de aanwezigheid van zoethout. Een hees dropsmaakje.